PAK BELUM mendam di teras ghumahnye, sebab kenan lagi purik. Karene usahe ye dikerjekan ble kini sedang dide alap, penghasilannye tghun nian. Sementare kebutuhan di ghumah ye ning berening ni makin katah. Ndung Yung setiap aghi banyak nian kicik urusan belanje kurang ni.
Kini Pak Beluk banyak mendam saje ketike bininye becacung ngicik, bahkan kalau pacak ngilak tiap akap kenan dide galak betemu kudai. Sedang temenung di teras itu, tetibe Ndung Yung balik. Dalam ati Pak Beluk ini alamat bakal musingkah pale.
Ape die, beluk lame sampai ghumah Ndung Yung lah mulai merepet nian “Inilah kabah Bapang Yung, kalau usahe sedang dide alap tu begiat ye lain kudai. Ade kabah njenggu di teras ghumah seakap ini”.
Pak Beluk bingung, njawab bakal salah dide dijawab bakal panjang. Untuk supaye Ndung Yung dide pajang libagh ngicik, mangke Pak Beluk njawab “Nurut kabah kini aku ini cocok usahe ape supaye ngasilah duit besak”.
Nganing lakinye ngicik model itu Ndung Yung agak tekejut, sebab die dide ade bukakan ide usahe. Tapi supaye dide kalah kicik, mangke Ndung Yung merepet juge “Yak usahe kinak, ye penting dapat duit ye”.
Agak ngangat Pak Beluk. Kenan ngicik agak ngegas “Inilah kerje kabah ni, pacak ngicik saje. Kalau dide ade bukakan usahe, jangan asal ngicik saje. Itulah namenye bange banyak ulah, jangan dalam utak kabah itu hanye duit saje dipikirkah”.
Nginak lakinye ngegas Ndung Yung hanye mendam saje, takut kele bakal ribut besak nian.*