LUM lame ni pas pas pegi undangan badang kancenye ye ade di kota besak, Pak Beluk betemu ngan kance lamenye Semaul.
Pas lah udim panjang libagh ngobrol, Semaul mintak nomor handphone Pak Beluk. Sebab, karne lah lame ndik betemu jadi die bedue ni ndik saling simpang nomor agi.
Anye, karne dide mahir nian makai handphone, Pak Beluk langsung ngejukka handphone nye dengan Semaul, supanye die encatat nomornye.
Udim setukaran nomor, Semaul langsung ngajak Pak Beluk berfoto. Anye sayang pas berfoto, handphone tu digasak maling ye lalu pakai motor. Kebetulan die bedue ni befoto sambil betegak pinggir jalan.
"Nah luk ape tini ce," kate Semaul pas handphone lah diembat maling.
"Ude, belajar iklas ce, namenye bukan batan ndak kite," kate Pak Beluk luk adak ngiciki kancenye.
"Adaklah nian empuknye ce, aku ndik lemak nian gawih ni," timbal Semaul.
"Ai biase ce, kele pacak ncari agi amun ndak hp nilah," uji Pak Beluk sambil ngusuki bakigh Semaul.
"Ude gila amun luk itu ce, melah kite befoto pakai hp aku saje amun luk itu ce," ajak Semaul.
"Nah, mangke hp ye diambik maling tadi hp sape pule," Pak Beluk mulai cemas.
"Yak kan itu tadi hp kaba, anye kate kaba nengkelah pule. Makenye aku dide pule pening mikirka die," Semaul njelaskah.
"Ai cacam, ngape ndik ngicik njak tadi, ai balak nian, balak nian pokoknye. Lukak perang dunie ini kele. Hp tu empai 2 hari dibelikah jeme ghumah," kate Pak Beluk empai sadar.
"Udelah pule ce, belajar ikhlas saje. Bukan batan ndik kite amun luk itu, hehehehe," Semaul ngusuki bakigh Pak Beluk.
"Ntuk ce, mati nian aku. Ukan belajar ikhlas ini, balak besak," kicik Pak Beluk lah kepusingan.